Akdağmadeni Mutlu Sonlu Masöz

O vakit Elizabeth anlıyor ki onlar, kısaca çocuklar için, Muriel Teyze merak uyandıran biri. Mü zeye gitmeyi niçin seviyorlarsa, onu ziyaret etmeyi de aynı nedenle seviyorlar. Muriel Teyze onlara dokunamıyor, onlara Akdağmadeni Mutlu Sonlu Masöz zarar veremiyor, kızlar onun erişemeyeceği bir yerde. O yalnız Elizabeth’e dokunabilir, ona zarar verebilir. Bir zamanlar Muriel Teyze’nin onun ü zerinde bü yü k gü cü vardı; bu yü zden, her vakit bir miktar da olsa gü cü olacak.

Elizabeth yaşamının bü yü k bir bö lü mü nde bir erişkin benzer biçimde davranabiliyor, Muriel Teyze’siyle beraber olduğu zamansa hâlâ bir bakıma çocuk şeklinde. Bir bakıma tutsak, bir bakıma ö ksü z, bir bakıma sakat, bir bakıma deli gibi. Muriel Teyze ise yeri doldurulmaz cezaevi müdiresi. O¨ yleyse Elizabeth salt meydan okumak için onu gö rmeye gidiyor. I˙şte bak, bü yü dü m ben. I˙ki ayağımın ü zerinde duruyorum, bir ihtimal çok kararlı bir biçimde değil, fakat olsun.

Akdağmadeni Mutlu Sonlu Masöz

Beni o ö lü kü lü konan kavanozlarından birine tıkamadın daha. Sana rağmen yaşamımı yaşıyorum ve yaşamaya devam edeceğim. Gö rü yorsun ya, bunlar benim çocuklarım. Bak da gö r, ne gü zeller, ne akıllı, ne normaller! Senin hiç çocuğun olmadı. Onlara dokunamazsın. İzin vermem huna. Lesje uygunsuz bir şey meydana getirdiğinı biliyor. Eğer biri, arkadaşlarından biri, örneğin Marianne aynı şeyi yapsaydı ve ona bundan sö z etseydi, Lesje onu ayıplar, yapmış olduğını uygunsuz, hatta çirkin bulurdu.

Evet, evli, ü stelik iki çocuklu bir insanla ilişki oluşturmak çirkin bir şey. Herkesçe bilindiği şeklinde, evli ve çocuklu adamlar aşağılıktır; ü zü cü  ö ykü leri, kurnaz bir şehvet dü şkü nlü kleri, kü çü k kaçamakları vardır. Bu işi bir otelde –zorunluluk dolayısıyla pis bir otelde– yapmaksa çirkinin de çirkini. Dediğine gö re Nate’in cebi delikmiş şu son gü nlerde. Lesje otel faturasını kendisi ö demeyi dü şü ndü yse de bunu yapmadı. Bir zamanlar, uzun sü re önce, üyesi olduğu hanım grubu bu davranışına dudak bükerdi besbelli, fakat her şeyin bir sınırı var.